Dom na skrzydłach.

Nie trzyma mnie ziemia.

Trzyma mnie przestrzeń.

Nie, nie ląduję w objęciach ziemi.

Ja ląduję w objęciach przestrzeni

Przestrzeń otula mnie oceanem.

Trzyma mnie otwartym niebem.

Unoszę się ciepłym znanym wiatrem

I potem mnie łapie przestrzeń w siebie.

Chwytałam się ziemi stopami latami.

Pukałam do ziemi wieloma rytmami.

Aż mi ta tupanina zbrzydła.

Pojęłam. Ja jestem dom na skrzydłach.